Schreef bij mijn verslag in de vijfde etappe dag naar Berlijn over de Schnitzels, mijn warme hap bij Kärnter Stubbe in Königslutter Am Elm is positiever. Ik niet in Duits georiënteerd Hotel-Restaurant maar voor mijn gevoel in een Oostenrijks ingericht Hotel- Restaurant. Voorafje, Frittensuppe (goed gevulde soep gemaakt van lekker bouillonblokje met reepje pannenkoek)- hoofdgerecht: halve zwarte kip, en als laatste zwarte koffie. Ontbijt was ook goed verzorgt en ik kon aan mijn 6de etappe beginnen. Na een kleine 15 km gereden te hebben zat ik al in Helmstedt. Was de grensovergang naar Marienborn en was tijdens de deling in Duitsland de grootste en belangrijkste overgang in de Duits-Duitse grens. Eind 1989 werd de grensbewaking afgezwakt. Op 30 juni 1990 werd om middernacht de grens overgang opgeheven. Op weg naar Hundisburg waren de energie-molens niet te tellen. Als je Hundisburg aan doet dan moet je ook naar Schloss Hundisburg. Het Schloss zelf is redelijkheid om te zien doch de achterliggende gebouwen is redelijk in verval, daar in tegen moet de Engelse Landschaptuin de moeite waard zijn. Schloss stamt uit de middeleeuwen , vanaf 1453 in bezit van de familie Alvensleden , in 1811 verkocht aan de Maagdenburgse zakenman Nathusius. Na tweede Wereld oorlog deels verwoest, werd volksbezit en na de val van muur kwam het kasteel in bezit van de gemeente Haldensleben. Op voor de laatste 25 kilometer, hopelijk kom ik nog iets tegen voor een koffiebreak, dus niet, dus op eindbestemming Wolmirstedt voor de koffie, dus niet want het is Samstag en dan zijn de winkels gesloten en geen koffietent ontdekt.

Morgen wordt het een korte rit naar Tangermünde.