Jan Ouwerkerk op reis naar......

Dag 5 Happen en Trappen.

Mooi op tijd aangekomen bij ons overnachtingsadres Vrienden op de Fiets in Emst. Tassen van de fiets en na een verfrissende douche op voor de warme hap, een kleine drie kilometer terug rijden naar Epe. Bij restaurant De Baron is het goed eten. Temperatuur was al aardig gedaald en de verwachting is dat morgen ook de temperatuur van 25 gr.C niet gehaald zou gaan worden. Goede nachtrust voor beide en ontbijt dat had voor ons wel wat beter gemogen, geen koffie en geen yoghurt. Even over 09.00 uur vertrokken wij en na enkele kilometers de eerste regendruppels wat ons genoodzaakte om de regenjassen maar aan te trekken. Al snel hadden we Vaassen gepasseerd en ging het richting Teuge. Teuge bekend vanwege het vliegveld hier is onder ander het Nationaal Para Centrum gevestigd. De startbaan is verhard met asfalt, lengte 1199 meter en een breedte van 27 meter. We rijden veelal als water de Nieuwe Wetering en Grote Wetering. Via Klarenbeek een klein route aanpassing naar Voorst om bakkerij Bril aan te doen voor de koffie maar vooral om zijn gebak. In Loenen ( niet aan de Vecht) even gezeten bij Rest. Loenermark en i.o de fietsroute door Loenermark genomen om langs en door de heidevelden te fietsen daarbij passeerden wij Schotse Hooglanders. Het duurde niet lang en de kwamen in Hoenderloo aan, In Hoenderloo staat één van de oudste gebouwen van het dorp “Heldingkerk” Hoenderloo ontstond in 1839 door inspanningen van Ds. Heldring. Tot dan toe bestond het slechts uit een aantal verspreid staand plaggenhutten bij zandverstuivingen. Heldring liet waterput, een school en enkele jaren de Heldringkerk bouwen. In 1851 ontstond, deels ook op initiatief van Heldring, de voorloper van de latere instelling voor intramurale jeugdzorg de Hoenderloo groep.. Toentertijd een gesticht voor kansarme, verwaarloosde jongens Na 169 jaar is een einde gekomen aan de opvang van jongeren door de Hoenderloo organisatie.


Dag 4 Happen en Trappen

Na een enerverende nachtrust en een goed ontbijt waarbij eindelijk eens de boter niet een hard was maar goed uit smeerbaar, verse broodjes en koffie voor mij en thee voor Renée. Vertrek kon pas plaats vinden nadat Yvonne een foto van ons had genomen voor haar digitale foto verzameling van alle gasten welke B&B Biej’oons tuus voor een overnachting hadden aangedaan.

Na enkele kilometers weg te hebben getrapt, valsplat langs het Avonturenpark Hellendoorn. Het was al behoorlijk aanrijden van bezoekers naar het Avonturenpark. Via Haarle ging het via mooie bospaden richting Heeten waar we op het Dorpsplein een koffiebreak hebben genomen. Op naar de IJssel voor de oversteek, via Wesepe naar Olst. Het dorp Wesepe kent al eeuwenlang een kerk, het oudste gedeelte van deze Nicolaaskerk dateert het begin van de 14de eeuw. Wesepe kent ook een eigen Volkslied dat bij evenementen in het dorp wordt gezongen.

In’t Sallandse landschap Bie Heeten, Raalte, Olst ligt wesepe, dôrple waer ik zoveul van hoal - Zien bouwland, zien weiden, dat blif toch altied bie. Mien dôrpie, ie bint toch van mie.

Refrein: We-se-pe dôrpie is van mie - Blif mie léven lang mie bie- Met oe 14-eeuwse kark, die nog steet, zo stoer en stark- Met oe roodbont in de wei, en oe veulens springen blij - ‘k Heb mien hart an oe verpand, waar ‘k goa in ‘t land.

In Olst de oversteek van de IJssel voor de laatste 15 km naar Epe. Aan de rand van Olst staan 23 zogenaamde aardehuizen.Dit zijn volledig zelfvoorzienende woningen die grotendeels gemaakt zijn van natuurlijke of tweede- hands bouwmaterialen. Mona Keijzer onze minster van Huisvesting is hier nog niet geweest om idee op te doen voor het woning tekort in Nederland.

Epe echt een toeristische trekpleister in het natuurgebied de Veluwe. De toeristen komen over het algemeen voor de omliggende bossen en heide zoals de Renderklippen, Epe heeft elk jaar te kampen met overlast van wilde zwijnen. In 2008 was de populatie dermate hoog zodat in de maanden juli- augustus 3100 zwijnen zijn afgeschoten, van de 5200. Renderklippen is een natuurgebied dat bestaat uit met heide begroeide stuwwallen tussen Epe en Heerde.

Dag 3 Happen en Trappen

Gisteravond gegeten bij de Wagenwiel in Radewijk, het enigste adres om wat te eten maar dan moet je wel op tijd zijn. Op tijd is voor 18.00 uur want dan gaat de keuken dicht op de camping. Gelukkig werd het fornuis nog even opgestookt en we konden een bestelling plaatsen. Na de honger te hebben gestild was het een korte weg van een kleine 2,1 km naar Stobbenhaarweg voor de overnachting. Om +/- 05.30 uur werden we met een hels kabaal wakker, oorzaak een groot aantal kraaien stonden tegen de glazen deur hun aanwezigheid te vieren. Om 08.30 uur werd het ontbijt gebracht en even 09.00 uur stapten we op de fiets voor onze derde dag tocht Fietsen Overijssel- Gelderland. Van Radewijk naar Hellendoorn, 45 km. Was een snelle tocht met een mooie temperatuur om te fietsen en nagenoeg geen wind, even voor 13.00 uur waren we dan ook in Hellendoorn.

In Langeveen ligt de enige esker en uniek verschijnsel in Nederland en als Saalien-relict waarschijnlijk zeldzaam in Europa, en dat is ontstaan tijdens de Saale- IJstijd. In Vriezenveen vind je het Veenmuseum en kachelmuseum.In gebieden waar veel turf werd gestoken, ontstonden vanaf de late Middeleeuwen veenkoloniën. Hellendoorn, ligt ten oosten van de Hellendoornseberg, die deel uit maakt van de stuwwal Sallandse Heuvelrug. Bekend om Avonturenpark Hellendoorn. Ontstaan van de Sallandse Heuvelrug is eigenlijk een mooi verhaal. Eén reus uit Pruisen ging op weg naar onze Zuiderzee om die te dempen. Hij had een grote zak zand bij zich, maar daar zat een gaatje in. Het zand liep eruit en zo ontstonden de Sallandse heuvels. In werkelijkheid zijn de heuvels opgestuwd door enorme gletsjer, tijdens de voorlaatste ijstijd. De ijsmassa duwde de grond voor zich uit en zo ontstond de stuwwal. Hoogte van de Sallandse Heuvelrug is 75 meter.


Dag 2 Happen en Trappen

Gisteravond zijn we naar Oldenzaal gereden voor een warme hap en dat bij Grandcafé de Dominee op de markt, gezellige drukte en men was ook bezig met de afbouw van een week feest welke hier een week te voor heeft plaats gevonden. Na een goede nachtrust en een goed ontbijt weer op de tweewieler voor onze 2de dag Happen en Trappen. Via redelijk wat kleine luisjes in Ootmarsum uitgekomen, Rossum- Ootmarsum ligt slechts 8 kilometer van elkaar. Op de markt de koffiebreak genomen. Ootmarsum staat bekend om de galerieën van Ton Schulten en Annemarie Punt en natuurlijk om de Poaskearls. Acht jonge mannen met een beige Langerak, zwarte broek en hoed lopen hier op eerste- en tweede Paasdag ‘s ochtend en ‘‘s middags een rondgang om de kerk en zingen daarbij paasliederen. De Poaskearls moeten ongetrouwd zijn, elk jaar worden twee poaskearls vervangen, van hen wordt verwacht dat hij niet plan is binnen de vier jaar te trouwen. Om vijf uur in de middag begint het vlöggeln; hand in hand met de Poaskearls voorop, lopen de inwoners van Ootmarsum en belangstellenden in een lange sliert door het stadje e n door enkele huizen met stiepel en cafés naar het marktplein, De voorste Poaskearl rookt een sigaar en zingen afwisselend twee paasliederen. Daarna worden de kinderen driemaal opgetild, waarbij ook “hoera” geroepen wordt. Ootmarsum wordt ook wel Siepelstad genoemd en de inwoners zijn de Siepels een bijnaam voor Ootmarsum. Het woord siepen is het Twentse woord voor ui.

Vervolg van de tocht ging via Vasse en Manderveen. Manderveen staat bekend op de Mandercirkels. De cirkels hebben een doorsnede respectievelijk 378 en 343 meter. In opdracht gemaakt van Gerhard Jannink, grootgrondbezitter uit Enschede. Hij had in Noor-Amerika gezien dat ronde akkers voordelen hadden boven rechthoekige akkers. De velden konen vanuit het midden in een spiraalvormige gang worden bewerkt zodat de machines niet behoefden te keren. Tegen 15.00 uur waren we op plaats van bestemming, Reńée stond al snel onder druppelaar het zoute zweet van zich af te spoelen.



Dag 1 Happen en Trappen

Vandaag was het dan zo ver, rondje Overijssel- Gelderland. Even voor 09.00 op CS Amersfoort. Voor vertrek met de Zug naar Enschede. OV,OV , blij dat ik daar nagenoeg geen gebruik van maak. 1ste trein slechts één rijtuig,er waren meer dan 30 fietsers wachtende. Tweede Zug enkele fietsers konden in de daarvoor bestemde coupé/ ruimte instappen. (Iedereen op zijn beurt) Derde Zug 4 treinstellen maar wederom geen mogelijkheid voor instappen met fiets. Zug 4 weer wachten, op de vijfde Zug van 12.22 nog wel even wat langer wachten want de Zug had 10 minuten vertraging. Snel naar de coupé voor fietsen, werd tegen gehouden door conducteur welke er niet mee eens was om de fietsen in de coupé te plaatsen. Toen ging ik wel even over de rooie met als gevolg dat de fietsen wel mee mochten. Dus even voor 12.30 vertrokken we naar Enschede. Na aankomst waren we binnen 5 km in Lonneker voor onze stop,voor een bakkie koffie. Het gebied achter Lonneker, omvat diverse landschappen en natuurgebieden met als belangrijkste kenmerk de Lonnekerberg van slechts 60 meter. Via de Lutte waren we snel in Oldenzaal en in Oldenzaal daar ligt de bekende Tankenberg, Een heuvel van 85 meter met een gemiddelde stijgingspercentage van 3,6 %. Op de Tankenberg staat een prieel en vanaf het begin van de jaartelling stond hier een Tempel van de godin Tanfana. Zij zou een Germaanse vruchtbaarheidsgodin zijn geweest. Onze overnachting is in Rossum een kerkdorp in de Twentse gemeente Dinkelland. In 2005 vormde het dorp voor een deel van de opnamen van de serie “Van Jonge Leu en Oale Groond” (Over jonge mensen en oude grond) Herman Finkers speelde een van hoofdrollen, Gerrit Olde Weernik.

Godin Renée


Happen en trappen in Overijssel

Maandag 18 augustus trappen we af in Enschede voor een week fietssen in Overijssel en Gelderland. We zijn: Renée en ik, we gaan op de toerfiets om zes dagtochten te fietsen. We vertrekken met de Zug vanaf Amersfoort naar Enschede om te starten met de eerste tocht naar Rossum.


Afsluiting Vëlo zu Lëtzebeurg 2025

Aan alles komt een eind zo ook aan Vëlo zu Lëtzebeurg. Vijfdagen fiets, mooie dagtochten over vooral rustige wegen met mooie lange klimmen en afdalingen. Voordat je een afdaling heb je toch eerst wat klimwerk nodig, soms korte klimmen maar vooral lange klimmen. De korte klimmen zijn het gemeenste neem de Mur d' Extreme de Clervaux met slechts een lengte van 1200 meter, gemiddeld 8,9% en het steilste gedeelte over +/- 100 meter van 23%, vergelijkbaar met de Keutenberg.

We hebben extreme temperaturen gehad met een max van 38,7 gr.C. Veel drinken en bij water tekort aanvullen zoals bij Église Saint- Michel / Kirche St. Michael in BOURSCHEID. Voor Willem een koele zegen daar hij zijn benen en hoofd kon koelen door rijkelijk water te laten stromen over de genoemde lichaamsdelen. Bidons werden gevuld en konden onze weg weer vervolgen. Bij terugkomst op het park werd over het algemeen het kostelijks vocht uit de koelkast genomen om het verlies van lichamelijk vocht weer aan te vullen.

De groep "De Doortrappers" kan terug kijken op een geslaagd fietsen in Lëtzebeurg. Wat volgend jaar op het programma staat is nog niet bekend! Ik wil alle personen welke een reactie hebben gegeven op Vëlo zu Lëtzebuerg 2025 bedanken, en "De Doortrappers" voor hun sportieve bijdrage voor het slagen van een week fietsen en de sportiviteit bij het bordspel KEEZEN.

VLNR: Ron Meijer- Karel Hilhorst- Henk Kleijer- Willem van Empelen en Jan Ouwerkerk


Dag 5 Velo zu Letzebuerg 2025

Vandaag naar het noordelijkste punt van onze dagtochten en dat is Clervaux. Bekend om kasteel, gebouwd in de 12 eeuw en gerestaureerd na de Tweede Wereldoorlog. Bekend om zijn tentoonstelling over de slag om de Ardennen. De route kenmerkte zich door de vele klimmen waarvan de zwaarste van 23% bij Clervaux moest worden overwonnen, hijgend en steunend kwamen wij boven, even op adem komen om verder te gaan met afdaling. Naam van deze klim: Mur d'Extreme de Clervaux Hoogte verschil 110 meter, lengte 1200 meter, gemiddeld 8,9%, steilste 23% over 100 meter. Snelste tijd 3 min.55sec. <19 km/uur> Wat onze tijden zijn geworden dat weet ik niet! Op 35 km zijn we in Wilwerwiltz dus tijd voor een koffiebreak met daarna de klim naar Saint Donatus met een hoogte verschil van 132 meter over een lengte van 3000 meter, steilste stuk 13,4 %. Bij het dorpje Alscheid is de afdaling richting Consthum. Een afdaling waarbij goed moest worden opgelet door zijn vele haarspeld bochten en de smalle weg. Na deze afdaling uitkomend op " Op Der Gare" Direct linksaf en weer een klim van je ja welste richting Nocher daar staat een Monument Strijd om Nocher. In Nocher heb ik rechtsomkeert gemaakt dus voor mij de afdaling de andere zijn doorgegaan naar Bourscheid. In Kautenbach richting Consthum aangehouden, mooie klim van +/- 4,5 km en vervolgens naar Holtzum. Hier in plaats van rechtsaf naar Hosingen, rechtdoor gereden, mooie sterke afdaling met als eindpunt geen Hosingen maar een steengroeve. Pech omdraaien en 3 km klimmen, einde klim linksaf richting Hosingen * nu zat ik goed.

Vanavond vieren we de verjaardag van Ron, hij is 63 geworden en nog steeds jong van geest. We hebben een schitterende fietsweek gehad met mooie tochten, die vandaag was denk ik wel de mooiste tocht.

VLNR *De Doortrappers: Ron Meijer- Henk Kleijer- Jan Ouwerkerk- Karel Hilhorst- Willem van Empelen